hîrîn l.
- (hesp) şîhîn
- qîrîn, zarîn, qajîn, qîjîn, hêrîna distarî
Çavkanî: Wîkîferheng – „hîrîn“ · CC BY-SA 4.0
Kurmancî
hîrîn
Cureyê peyvê: l. · navdêr, mê
- Kîte
- hî·rîn
- Pêkhatina peyvê
- hîr+-în
Kurmancî → Kurmancî Wîkîferheng (Kurdî–Kurdî)
hirîn navdêr, mê
Pirr gur yê kenînê; dengê ku di dema kenîna kesek de, bi awayekî bilind û pir gur ji devê wî kesî derdikeve û li derdora wî belav dibe.
Gotinên pêşiyan
„Bû hirrîna wî zilamî, têra xwe kenîya û kenîya.“
Çavkanî: Wîkîferheng – „hirîn“ · CC BY-SA 4.0
Şaşiyekê ragihîne
Kurmancî → Almanî Wîkîferheng (Kurdî–Almanî)
Kurmancî → Tirkî Wîkîferheng (Kurdî–Tirkî)
hîrîn l.
kişnemek, kükremek, kişneme, kişneyiş, kükreme
Çavkanî: Wîkîferheng – „hîrîn“ · CC BY-SA 4.0