Ferheng

Kurmancî

hevîr

Cureyê peyvê: navdêr, nêr · nêr

Kîte
he·vîr
Pêkhatina peyvê
he+vîr

Kurmancî → Almanî Ferheng Kurdî–Almanî

Teig

Şaşiyekê ragihîne

Kurmancî → Almanî Ferhenga Kurdî–Almanî (berîkê)

Teig m

Şaşiyekê ragihîne

Kurmancî → Kurmancî Ferhenga Destî (Kurdî–Kurdî)

  1. ardê bi avê strandî; ecîn
  2. pestîl
  3. helîseya her tiştê vîrçoqî

Gotinên pêşiyan

„kesî, hevîrê xwe bi kalî nexwariye“

Çavkanî: Ferhenga Destî (Kurdî–Kurdî), Umîd Demîrhan · rûpel 164

Şaşiyekê ragihîne

Peyvên hevedudanî û dariştî

hevîrtirşhevîrdiran

Di ferhengên din de

  • Almanî Teig hevîr
  • Tirkî yufka açmak hevîr vekirin
  • Tirkî senit xonçe, xonçeya hevîr
  • Tirkî piruhi nav& xwarineke ji hevir
  • Tirkî vezir parmağı cureyek şîraniya ji hevîr e
  • Tirkî topak girik, tepik (girikê hevîr) n; hewq (hewqa hiriyê); gilok, gutil (tiştê wekî girika hevîr gilover e)
  • Tirkî mayalı meyandî, haveynkirî; bihevîrtirş, tirşbüyi Gi bo hevîr)
  • Tirkî yumruk gibi bi qandî kulmekê, bi qasî girikê hevîr
  • Tirkî pazı (HI) girik, kund (girikê hevîr ê têra nanekî)
  • Tirkî bir yoğurum hamurun varsa eger hevirek hevir& te hebe
  • Tirkî hamur lap diye düştü hevîr got lep kete erdê kete erdê
  • Tirkî asma yaprağı salamurası pelê: süravk& yön möwan n; tewq, tewqê hevir
  • Tirkî yağı hamura yedirmek rûn dan ber hevîr; di xwe de bihartin
  • Tirkî tapışlamak tepiş kirin, pişpiş kirin; teptep kirin (ji bo vekirina hevîr)
  • Tirkî şekerpare şekirpare (cureyeke qeysiyên pir şîrîn); şekirpare (cureyeke şîraniya ji hevîr)
  • Tirkî şam baba, şam babası; şambaba (cureyeke şîraniyê ku ji hevîr tê çêkirin); bavê bêxêr (ku berpirsiya xwe nayne cih)
  • Tirkî macun macûn (madeya ku bûye mîna hevîr); macûn (di boyaxkarî, camkerî û yên wisan de); macûn (cure şekirê ku ji
  • Tirkî tilki tilkiliğini anlatıncaya kadar post elden gider heta hevir& xwe helati kir hevalan ji şikevayî pê ve dani - uykusuna yatmak (roviy& fenek e), xwe li xew& danin “nin dönüp dola…