Ferheng

Kurmancî

kevan

Cureyê peyvê: mê

Kîte
ke·van
Pêkhatina peyvê
ke+van

Kurmancî → Almanî Ferhenga Kurdî–Almanî (berîkê)

bogen

Şaşiyekê ragihîne

Kurmancî → Kurmancî Ferhenga Destî (Kurdî–Kurdî)

  1. alava tîravêtinê, qews
  2. xwar
  3. tewiyayî

Çavkanî: Ferhenga Destî (Kurdî–Kurdî), Umîd Demîrhan · rûpel 206

Şaşiyekê ragihîne

Biwêj, lêker û gotinên bi vê peyvê

Peyvên hevedudanî û dariştî

kevanekevanîkevanekkevanjenelotkevan

Di ferhengên din de

  • Almanî Aquädukt kevan
  • Almanî Bogen kevan
  • Tirkî yasmak sistkirina jiyê kevan; rast kirin, dûz kirin
  • Tirkî yelek êlek, yêlek, çekbend, gutik, çepek; perik (perik& çûkan); perik (perikê tir û kevan)
  • Tirkî okçu tîrker, tîrvan (kesê ku tîran çêdike an jî difiroşe); tîravêj, tîrkêş, tîrbaz, tîrevan kemandar (yê ku tîr û kevan bi kar tîne) sp
  • Tirkî kiriş (I) jî, jih, jîk (dûla ku ji rodîka heywan a zirav û vala çêdikin di amrazên jîdar de bi kar tînin); jî, jih (jiya kevan); beşt, girş, garîte, …
  • Tirkî ok tîr, xedeng (şivika darîn a zirav a ku serî tûj e û bi kevan tê avêtin); tîr, tîrik (îşareta ku dişibe tîrê û pê hêl û alî tê nimandin); tî…