- [A] I. <Adj.> verstorben; in d Gnade Gottes eingegangen, gesegnet; s
- Verstorbene(r) f(m); Person, die den S
- abgeordnet, ttes erhalten hat; Selige(r) f(m) (s. gen Go te immer: „Sol v.tr.>
- fest machen; befestigen;
- etw. orben bin, wisst ihr tet!“
Soranî
merhûm
- Kîte
- mer·hûm
Soranî → Almanî Kurdisch-Deutsches Wörterbuch (Soranî)
Tirkî
merhum
Cureyê peyvê: rengdêr
- Kîte
- mer·hum
Tirkî → Kurmancî Ferhenga Tirkî–Kurdî
- rehmetî, merhûm
- mirî (mêrê mirî yê misilman)