tebîet navdêr, mê
- Hemû riwek û hewyan tiştên din yên jîndar.
- çol, derve, cih riwek lê hene
Gotinên pêşiyan
„Parastina tebîetê pirr giring e.“
„Ez ji tebîetê hez dikim, ji bajaran hez nakim.“
Çavkanî: Wîkîferheng – „tebîet“ · CC BY-SA 4.0
Kurmancî
tebîet
Cureyê peyvê: navdêr, mê · navdêr, nêr
- Kîte
- te·bî·et
Kurmancî → Kurmancî Wîkîferheng (Kurdî–Kurdî)
tebîet navdêr, nêr
rewişt, reftar, awayê jiyan û karkirina kesekî taybetmendiyên giyanî yên kesekî
Gotinên pêşiyan
„Tebîetê wî li min xweş nayê.“
Çavkanî: Wîkîferheng – „tebîet“ · CC BY-SA 4.0
Şaşiyekê ragihîne
Kurmancî → Almanî Wîkîferheng (Kurdî–Almanî)
Kurmancî → Tirkî Wîkîferheng (Kurdî–Tirkî)
doğa, tabiat, alışkanlık, alışkı, alışkınlık, mizaç, tabı, yaradılış, çevre, huy
Çavkanî: Wîkîferheng – „tebîet“ · CC BY-SA 4.0