Kurmancî

hilketin

Cureyê peyvê: l. · navdêr, mê

Kîte
hil·ke·tin
Dema niha
hildikeve
Fermanî
hilkeve
Pêkhatina peyvê
hil+ketin

Kurmancî → Kurmancî Ferhenga Destî (Kurdî–Kurdî)

  1. rabûn
  2. raperîn
  3. (ber bi jor) bilind bûn
  4. pê re mijûl bûn

Çavkanî: Ferhenga Destî (Kurdî–Kurdî), Umîd Demîrhan · rûpel 173

Şaşiyekê ragihîne

Kurmancî → Kurmancî Wîkîferheng (Kurdî–Kurdî)

hilketin l.

hewa ketin, ber bi jor livîn, çûn serî, meşîn cihek bilindtir

Çavkanî: Wîkîferheng – „hilketin“ · CC BY-SA 4.0

Şaşiyekê ragihîne

hilketin navdêr, mê

  1. hewaketin, livîna ber bi jor, meşîna ber bi cihek bilind ve
  2. bone, minasebet
  3. çêbûn, peydabûn

Gotinên pêşiyan

„Bi hilketina 107-saliya rojnamevaniya kurdî“

Çavkanî: Wîkîferheng – „hilketin“ · CC BY-SA 4.0

Şaşiyekê ragihîne

Kurmancî → Tirkî Wîkîferheng (Kurdî–Tirkî)

çıkmak, tırmanmak, yükselme, yükselmek, başarı, girmek

Çavkanî: Wîkîferheng – „hilketin“ · CC BY-SA 4.0

Şaşiyekê ragihîne