- [A] I. verstorben; in d Gnade Gottes eingegangen, gesegnet; s
- Verstorbene(r) f(m); Person, die den
- abgeordnet, ttes erhalten hat; Selige(r) f(m) (s. gen te immer
- fest machen; befestigen
- etw. orben bin, wisst ihr tet!“
Sorani
merhûm
- Heceleme
- mer·hûm
Sorani → Almanca Kurdisch-Deutsches Wörterbuch (Soranî)
Kurmanci
merhûm
Sözcük türü: sıfat
- Heceleme
- mer·hûm
Kurmanci → Kurmanci Wîkîferheng (Kurdî–Kurdî)
rehmetî, biheştî, rehmetkirî, mirî, wefatkirî
Kaynak: Wîkîferheng – „merhûm“ · CC BY-SA 4.0
Hata bildir
Kurmanci → Almanca Wîkîferheng (Kurdî–Almanî)
Kurmanci → Türkçe Wîkîferheng (Kurdî–Tirkî)
Türkçe
merhum
Sözcük türü: sıfat
- Heceleme
- mer·hum
Türkçe → Kurmanci Ferhenga Tirkî–Kurdî
- rehmetî, merhûm
- mirî (mêrê mirî yê misilman)