nihanî

1. (di dema baran û berfê de) cihê ku mirov bikaribe xwe bi de ber; berqef
2. avayî *”ewrê sor ê spêdeyan, gazî dike karwaniyan, xwe bidine nihaniyan”

Kaynak: Ferhenga Destî (Kurdî–Kurdî), Umîd Demîrhan · sayfa 270