xweyî

Peyvên hevedudanî û dariştî

navxweyî

Di ferhengên din de

• Tirkî kirin xweyî, guhdarî lê nekirin
• Tirkî malik xwedî, xweyî, xwedan, xudan
• Tirkî sahip olmak bûn xweyî, bûn xwedî
• Tirkî sahiplenmek lê bûn xwedî, xwe lê kirin xweyî
• Tirkî sahip kılmak kirin xweyî, (yek) kirin xwediyê (tiştekî)
• Tirkî malik olmak bûn xwedî bûn, bûn xwedan, bûn xweyî
• Tirkî ez di paxila wê de radikevim; pişt, xweyî (mec)
• Tirkî kıskacı kesê ku ji bizrê pîvazan kixsan xweyî dike
• Tirkî kol kırılır yen içinde goştê genî di dîzika xweyî de
• Tirkî nemalanmak zêde bûn (bi faîzê) ngh; xwe xweyî kirin (mec)
• Tirkî otçul giyaxur, giyaxwer (ajalê ku bi giya xweyî dibe) r4
• Tirkî eserin sahibi xweyê berhemê; xwedî, xweyî (kesê ku piştvanekiya kesekî din)
• Tirkî kuşbaz çûkbaz, çivîkbaz; teyrvan (kesê ku teyrikê nêçîrî yên padîşah xweyî dike) dir/n
• Tirkî Allah çocuklarını korusun Xwedê zarokên wê xweyî bike; hêvişandin, parastin, stirandin, starî lê kirin, lê ki-
• Tirkî yılan beslemek dara ku (yek) di serê xwe de xerican, xweyî bike canê xwe berde malê xwe
• Tirkî okka çekmek qapan kutan, kîlo kutan, kîlo avêtin (ji bo tiştê ku xweyî hecmeke biçûk e lê biteql e)
• Tirkî bilgi sahibi xwedî agahî, xweyzanebûn; xwedî, xweyî kesê ku tiştek kiriye, tiştek girtiye ser xwe an jî pêk aniye)
• Tirkî sahip xwedan, xudan, xwedî, xweyî (kesê ku xweyê tiştekî ye); xwedan, xwedî, xwey, ehîl (kesê ku xwey wesfekî ye)
• Tirkî üretmek xweyî kirin (ji bo zêdekirinê ajel xwedî kirin); hilberandin, xetandin (ji bo mebestên aborî); çêkirin, anîn holê (mec) ef
• Tirkî oralı ji bile olmamak) xwe lê nekirin xweyî, xwe lê dananîn, lê nebûn xwedî, ne bi min bûn ne bi te