Kurmancî

kel

Cureyê peyvê: navdêr, mê · mê · rengdêr · navdêr · navdêr, nêr

Kîte
kel

Kurmancî → Almanî Ferheng Kurdî–Almanî

Zitadelle

Şaşiyekê ragihîne

Kurmancî → Almanî Ferhenga Kurdî–Almanî (berîkê)

kêl

Nähen n

Şaşiyekê ragihîne

kel

kochen

Şaşiyekê ragihîne

Kurmancî → Kurmancî Wîkîferheng (Kurdî–Kurdî)

kel rengdêr

  1. gelek germ, zêde germ, wisan germ ku dikele
  2. kejel xezal, ask
  3. nêrî fehl, fel, beranê kelê, beranê ku ji bo tovandina mihan hatiye gihandin

Çavkanî: Wîkîferheng – „kel“ · CC BY-SA 4.0

Şaşiyekê ragihîne

kel rengdêr

bêxwê yan kêmxwê, bosî, bêsû, bêsî

Çavkanî: Wîkîferheng – „kel“ · CC BY-SA 4.0

Şaşiyekê ragihîne

kel navdêr, mê

agir, şewat, enerjî (bi taybetî "agirê" dilî)

Çavkanî: Wîkîferheng – „kel“ · CC BY-SA 4.0

Şaşiyekê ragihîne

kel navdêr

kelûpel, tişt, hûrûmûr

Çavkanî: Wîkîferheng – „kel“ · CC BY-SA 4.0

Şaşiyekê ragihîne

kel navdêr, mê

  1. şeq, derz, kun, qul
  2. quz, navran, navpî, navçîm

Çavkanî: Wîkîferheng – „kel“ · CC BY-SA 4.0

Şaşiyekê ragihîne

kel navdêr, nêr

  1. ser, kulox
  2. serê hût, serê rût

Gotinên pêşiyan

„Kelek li gogê da.“

Çavkanî: Wîkîferheng – „kel“ · CC BY-SA 4.0

Şaşiyekê ragihîne

kêl navdêr, mê

Kevirê li ser gorê yê ku navê kesa/ê mirî yan jî duayek li ser hatiye nivîsîn (carine jî bênivîs in).

Çavkanî: Wîkîferheng – „kêl“ · CC BY-SA 4.0

Şaşiyekê ragihîne

kêl navdêr, mê

kêlî, dirûtin

Gotinên pêşiyan

„du kêlan bavêje navrana şelwar“
„kêlên sola wî fitiqîne“

Çavkanî: Wîkîferheng – „kêl“ · CC BY-SA 4.0

Şaşiyekê ragihîne

Kurmancî → Almanî Wîkîferheng (Kurdî–Almanî)

kel rengdêr

heiß, Begeisterung, Alkali, Sieden, Weißmetall

Çavkanî: Wîkîferheng – „kel“ · CC BY-SA 4.0

Şaşiyekê ragihîne

kêl navdêr, mê

Grabstein, Kelim, Stich, Nähen, Naht

Çavkanî: Wîkîferheng – „kêl“ · CC BY-SA 4.0

Şaşiyekê ragihîne

Kurmancî → Tirkî Wîkîferheng (Kurdî–Tirkî)

kel rengdêr

germen, kaynama, kel, kele, kermen, kurgan, oynaş, yangın, damızlık, kale gibi, gerilim, ısı, kalay, karga, taşım, taşımlık, hind horozu

Çavkanî: Wîkîferheng – „kel“ · CC BY-SA 4.0

Şaşiyekê ragihîne

kêl navdêr, mê

mezar taşı, dikili taş, kile, balbal, dikiş

Çavkanî: Wîkîferheng – „kêl“ · CC BY-SA 4.0

Şaşiyekê ragihîne

Kurmancî → Kurmancî Ferhenga Destî (Kurdî–Kurdî)

kel1

dewara dusalî

Çavkanî: Ferhenga Destî (Kurdî–Kurdî), Umîd Demîrhan · rûpel 199

Şaşiyekê ragihîne

kêl1

dirûnên girs, şêl

Çavkanî: Ferhenga Destî (Kurdî–Kurdî), Umîd Demîrhan · rûpel 209

Şaşiyekê ragihîne

kel2

  1. germ, tîn
  2. rik, hêrs

Gotinên pêşiyan

„kela hêrsê, kefa sabûnê ye“

Çavkanî: Ferhenga Destî (Kurdî–Kurdî), Umîd Demîrhan · rûpel 199

Şaşiyekê ragihîne

kêl2

kevirên ku mezelên miriyan pê tên nasîn

Çavkanî: Ferhenga Destî (Kurdî–Kurdî), Umîd Demîrhan · rûpel 209

Şaşiyekê ragihîne

kel3

sewala biqiloç

Çavkanî: Ferhenga Destî (Kurdî–Kurdî), Umîd Demîrhan · rûpel 199

Şaşiyekê ragihîne

kêl3

gav, kat

Çavkanî: Ferhenga Destî (Kurdî–Kurdî), Umîd Demîrhan · rûpel 209

Şaşiyekê ragihîne

Soranî

kel

كدل3

Cureyê peyvê: lêker, gerguhêz · rengdêr

Kîte
kel

Soranî → Almanî Kurdisch-Deutsches Wörterbuch (Soranî)

kel

  1. I. verkleinert; vermin; verringert; abnehmend (Mond) TI. 1: cke f; Spalte f; Riss m; Sprung m; Sch
  2. Stück n; Stückchen n; Eckchen n; ter m er hat eine Zahn JaS
Şaşiyekê ragihîne

kel lêker, gerguhêz

  1. verkleinern; abziehen
  2. abb chen; ausschlagen
Şaşiyekê ragihîne

kel rengdêr

glatzköpfig; kahlköpfig

Şaşiyekê ragihîne

kel

männlich; stark; kräftig; hoch (Menschen und Tiere);. (Zool.) Bock m; JaS kel dan Widder m; Schafbock m dem Bullen zuführen JaS sie haben die Kuh zum Bullen ge

Şaşiyekê ragihîne

kêl

1.

Şaşiyekê ragihîne

kêl

Hütte f aus Ästen, Zweigen

Şaşiyekê ragihîne