Ferheng

Kurmancî

koçer

Cureyê peyvê: navdêr, mê û nêr

Kîte
ko·çer
Pêkhatina peyvê
ko+çer

Kurmancî → Almanî Ferheng Kurdî–Almanî

Auswanderer, Nomade

Şaşiyekê ragihîne

Kurmancî → Kurmancî Ferhenga Destî (Kurdî–Kurdî)

  1. muhacir
  2. kesê ku ne şêniyê tu cihî ye

Gotinên pêşiyan

„ava çeman xwişexwiş e, koçer nabêjin: 'dewê min tirş e'“

Çavkanî: Ferhenga Destî (Kurdî–Kurdî), Umîd Demîrhan · rûpel 216

Şaşiyekê ragihîne

Peyvên hevedudanî û dariştî

koçerîkoçêre

Di ferhengên din de

  • Almanî Einwanderer koçer
  • Almanî Auswanderer, Nomade koçer
  • Tirkî konar göçer koçer, rewendî
  • Tirkî sağlık yurdu binkeya tenduristiyê; av ü agar; war (cihê ku koçer lê datînin)
  • Tirkî kışlak ziving (cihê ku mirov zivistanê lê dihewe); germiyan (deverên ku koçer zivistanê lê dimînin)
  • Tirkî yürük zûmeş, sivik (kesê ku zû bi rêde diçe); di dema Osmanî de leşkerê bitîmar dir; koçer
  • Tirkî oba zom, zome (cihê lêdanîna koçeran); obe (koçer an jî malbata ku li zomê bi cih bûye); kon (konê koçeran a beşkirî) n